"Ό,τι αγκαλιάζω δυνατά, μου φαίνεται πως το πνίγω.."

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011


μη μου μιλάτε, δε θέλω πια τις συμβουλές και τη συμπόνια σας
ούτε φωνές, ούτε κραυγές, κλειστά τα στόματα
εγώ αυτό που θέλω πάντα θ' αγαπάω
κι εγώ θα θέλω πάντα εσένα ν' αγαπώ

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

αγαπημένο.


H Άνοιξη αυτή έχει κάτι από εσένα

Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες με κρασί, με καπνό, και δυο νότες

Κρασί ,καπνό & δυο νότες 




"Έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα χωρίσουμε.
Από έρωτα, από θάνατο, από χρόνο.
Θα ήθελα όμως να χωρίσουμε μαζί.
Όχι χώρια."


Νίκος Δήμου ~ "Ολιγόστιχα"
"Η αγάπη είναι πάντα καινούρια."
Δεν έχει σημασία αν αγαπάς μια, δυο, τρεις, δέκα φορές στη ζωή σου
-βρίσκεσαι πάντα μπροστά σε μια άγνωστη κατάσταση...
Η αγάπη μπορεί να μας οδηγήσει στην κόλαση ή στον παράδεισο, αλλά μας οδηγεί κάπου.
Πρέπει να τη δεχόμαστε, γιατί τρέφεται από την ύπαρξή μας.
Αν την αποφεύγουμε, πεθαίνουμε από πείνα, ενώ έχουμε κάτω από τα μάτια μας κλαδιά φορτωμένα από τους καρπούς του δέντρου της ζωής χωρίς να τολμάμε ν' απλώσουμε το χέρι να τα μαζέψουμε. Πρέπει να πάμε ν' αναζητήσουμε την αγάπη όπου κι αν βρίσκεται,  
έστω κι αν αυτό σημαίνει ώρες, βδομάδες απογοήτευσης και λύπης.
Γιατί, από τη στιγμή που θα κινήσουμε προς αναζήτηση της αγάπης,
θα ξεκινήσει κι αυτή να μας συναντήσει.
Και θα μας σώσει."

Το μονόγραμμα.

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα
Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ' αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ' έχουν τα κύματα
Πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πως λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»

Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει:
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν'αγριεύουν οι άνθρωποι

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' άλλου φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ' ακούς
Μαχαίρι
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς
Είμ' εγώ, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, μ'ακούς
Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ' ακούς
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς
Σου κρατεί το χέρι πάνω απ' τους κατακλυσμούς
Οι πελώριες λιανές και των ηφαιστείων οι λάβες
Θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς
Να μας θάψουν, κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ' ακούς
Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ' ακούς
Των ανθρώπων
Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει
Στα νερά ένα ένα, μ' ακούς
Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ' ακούς
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς
Όπου κάποτε οι φιγούρες
Των Άγιων
Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ' ακούς
Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ' ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω
Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ' ακούς
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ' ακούς
Της αγάπης
Μια για πάντα το κόψαμε
Και δε γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς
Σ' άλλη γη, σ' άλλο αστέρι, μ' ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ' ακούς
Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ' άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς
Μες στη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς

Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς...

~Το μονόγραμμα - Οδ. Ελύτης~

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011



Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς τον άλλον μες στα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν κομμάτια...

ΠΑΠΑΔΑΚΗ γτ οι μεγαλες αγαπες δεν κρυβονται



-Μ αγαπάει μικρή μου μαργαρίτα;


-..Συγγνώμη.Δεν ξέρω..Τα πέταλά μου δεν μπορούν να προσδιορίσουν τα συναισθήματα ενός αγγέλου που είναι κρυμμένος πίσω από ένα σύννεφο..


-Κρίμα..και ήθελα τόσο πολύ να μάθω..Δεν θέλω  να ζω άλλο με ψευδαισθήσεις..


-Η καρδιά σου τι σου λέει;


-Δεν είμαι εγώ για ν ακούω την καρδιά μου μικρή μου..Τα βλέπει όλα θολά και αλλοιωμένα..Έτσι όπως θέλει αυτή..


-Κι αν αυτά που σου λέει είναι σωστά;Κι αν αυτή τελικά βλέπει πιο καλά απο τις άλλες καρδιές απλά εσύ δεν το ξέρεις;


-Μ έχει προδώσει πολλές φορές...Τα βλέπει όλα ουτοπικά..ιδανικά..
Βλέπει παντού ανθρώπους καλούς,ετοιμους να σ αγαπήσουν κ να τους αγαπήσεις..να τους εμπιστευτείς τα πάντα..Να τους δώσεις εν τέλη ότι πιο πολύτιμο έχεις...την ψυχή σου!


-Αυτό έκανες κι εσύ;Του έδωσες την ψυχή σου;


-..Ναι....αλλά δεν το μετανιώνω..ή τουλάχιστον η  καρδιά μου δεν το μετανιώνει...όπως πάντα..


-Νομίζω πως δεν έχεις καταλάβει κάτι..Η καρδιά σου είσαι εσύ..το σώμα σου..η ψυχή σου..τα συναισθήματά σου..Δεν είστε δύο ξεχωριστές οντότητες αλλά μια..Μην κατηγορείς την καρδιά σου..Είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις..Για να του χαρίσεις έτσι απλόχερα την ψυχή σου σημαίνει πως πίστευες πως θα ήταν ασφαλής μαζί του,έτσι;Κ απ την στιγμή που του χάρισες την ψυχή σου του χάρισες μαζί και όλη σου την ύπαρξη..Πρέπει να τον αγαπούσες πολύ..Έπρεπε όμως να ήσουν σίγουρη όταν του πρόσφερες κάτι τόσο πολύτιμο..Ήσουν μικρό ουράνιο τόξο;



-Νομίζω χρησιμοποιείς λάθος χρόνο μαργαριταρένια μου.Ναι,τον αγαπούσα.Όμως και τώρα τον αγαπάω..και πάντα θα τον αγαπάω..ΑΚΟΥΣ; Μιλάει η καρδιά μου τώρα.Δηλαδή εγώ.Εγώ είμαι η καρδιά μου.Εγώ νιώθω,εγώ αγαπώ,εγώ συγχορώ,εγώ υπομένω,εγώ ζηλεύω,εγώ θα είμαι πάντα υπόδουλη των συναισθημάτων μου.Έχεις δίκιο...
Όχι,δεν ήμουν για τίποτα σίγουρη όταν του χάρισα την ψυχή μου.Το μόνο που ήξερα ήταν ότι τον αγαπώ..Κι αυτό μου έφτανε..
Όμως ακόμα πιστεύω πως η ψυχή μου είναι ασφαλής μαζί του.
Όχι,δεν την έχει πετάξει στον δρόμο..Το ξέρω..Απλά το ξέρω..Το βλέπω με τα μάτια της καρδιάς..



-Αυτή δεν έλεγες πως σε πρόδωσε;


-Ναι με πρόδωσε.
Όμως τώρα είναι αλλιώς..
Τώρα έχει καθαρίσει λιγάκι το βλέμμα της..
Έχει αρχίσει και ξεχωρίζει το αληθινό απ το ψεύτικο..
Αρκεί να μην αποδειχτεί πως κι αυτό τελικά ήταν μια πλάνη...



-Και να αποδειχτεί εσύ μην το βάλεις κάτω...Προχώρα..Πάλεψε...Βρες τον εαυτό σου..
Καθάρισε το βλέμμα της καρδιάς σου,όμως άσε και κανά δυό σκουπιδάκια..
Μερικές φορές η πλάνη είναι ότι ακριβώς χρειαζόμαστε μπροστά σ αυτό που δεν θέλουμε να δούμε..



-Το ερώτημα όμως παραμένει..Μ αγαπάει άραγε;Μ αγάπησε ποτέ όσο τον αγάπησα εγώ;


-Σου είπα..Δεν ξέρω..Όμως και να ήξερα δεν θα σου έλεγα..Είναι κάποια πράγματα που απλά πρέπει να τα καταλάβουμε μόνοι μας..Εν τέλη,έχει τόσο μεγάλη σημασία αν σ αγαπάει;Αν τον αγαπάς τόσο πολύ όσο λες,η αγάπη σου θα φτάνει και για τους δυό σας...


-Ίσως....Ίσως δεν θέλω να μάθω και την απάντηση..Φοβάμαι...Ας αφήσω για λίγο ακόμα την καρδιά μου να ζει στις ψευδαισθήσεις...Και θα τον αγαπάω..όπως με συμβούλευσες..θα τον αγαπάω και για τους δυό μας...



-Πρόσεχε μόνο μην χάσεις την αγάπη στον εαυτό σου ουράνιο τόξο μου..



Πρόσεχε...




Μερικοί άνθρωποι δεν προλαβαίνουν ποτέ το ξημέρωμα...
'Αλλοι πάλι περιμένουν καρτερικά το επόμενο..Κάποτε θα ξημερώσει και γι αυτούς.
Τελικά όντως δεν είμαι φυσιολογική...Ούτε όμορφη..Ούτε έξυπνη..Είμαι απλά ονειροπόλα.Και μ αρέσει.

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

ΗΡΩ & ΛΕΑΝΔΡΟΣ




-Εσύ φοβάσαι το θάνατο? ρώτησε εκείνος ξαφνικά την Ηρώ.

- Εγώ για το θάνατο δεν ξέρω τίποτα, ξέρω μόνο ότι θα πεθάνω στις 12 και 5΄. 

#ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μια μικρή Σιωπή,..

Μια μικρή Σιωπή, ένδειξη Πένθους για την Καταστροφή στην μακρινή χώρα με τον υψηλό πολιτισμό και τα χιλιάδες, πολλές χιλιάδες, θύματα.
Ζώντες και Τεθνώντες σ΄ένα πραγματικό χορό απόγνωσης,
σ΄ένα χορό δικό τους ,με τη φύση να χτυπά το ντέφι και να μας δείχνει άλλη μια φορά τα όριά μας ... 
να μας ταπεινώσει για όσα καθημερινά της κάνουμε !
ποιος είναι άραγε πιο δυνατός ?? _ θα φανεί στην μάχη
Ικέτες και Ικέτιδες προς το Τέλος της Ανθρώπινης κατανόησης 

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

"""'& Τότε εμφανίζεται κάποιος που το μόνο που θέλει είναι να σου φτιάχνει τη διάθεση και το μόνο αντάλλαγμα που ζητάει που ζητάει είναι να σε βλέπει να γελάς''""

* 1 χρόνος & 4 μήνες ... 
ΑΑΑΑΑΑΑΑ


Χάθηκα ... 

Έρχεσαι ????

Μαργαρίτα Καραπάνου - "Η Κασσάνδρα και ο Λύκος"

"Εγώ ούτε σκιά δεν έχω. Εγώ δεν έχω τίποτα, είμαι ο μόνος που δεν έχω. Να, κοίτα, δεν έχω!" Έκλαιγε. Το δάχτυλο τεντωμένο πάνω στον άσπρο τοίχο, που ήταν άσπρος.
Έιχε σκοτεινιάσει, ανάψαμε το φως.
"Κασσάνδρα, έλα να ξαναδοκιμάσουμε".
Ανέβηκε πάνω στο σκαμνί, πέρασε το σχοινί γύρω απ' το λαιμό του, κι εγώ τράβηξα ξανά απότομα το σκαμνί κάτω από τα πόδια του.
Αυτή τη φορά ο Θείος Χαρίλαος άρχισε να πετάει μες στο δωμάτιο, κουνώντας και τα χέρια του για να πάρει φόρα.
Τότε είδα τη σκιά του που πετούσε πάνω στον τοίχο και του έκανε παρέα.
"Θείε Χαρίλαε, κοίτα, κοίτα!"
Αλλά τα μάτια του είχαν γίνει άσπρα και σκέφτηκα πως ποτέ δεν είχα δει τόσο ωραία σκιά, χόρευε πάνω στον τοίχο, κι ο Θείος Χαρίλαος, τα χέρια τεντωμένα, προσπαθούσε να την πιασει.


Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Μανώλης Ρασούλης -9/3/2011


"Και να θυμάστε όταν σας τη δίνει, πως απ' τη μούχλα βγαίνει η πενικιλίνη. Που κάνει κάθε αρρώστια ξου και ντα, 
φτάνει να είν' ο Φλέμινγκ κάπου εκεί κοντά..."

Καλό ταξίδι 

No I don’t wanna fall in love

 


"Αν η καρδιά μπορούσε να σκεφτεί, θα σταματούσε" 

Φ. Πεσσόα

ειναι φορες που στην καρδια μου υπαρχει μονο η αγαπη..

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Γιατί οι απόκριες να μην διαρκούσαν λίγοοο ακόμη  ???

(κανά μήνα ας πούμε ... )

*κ περάσαμε τοσοοοο τέλεια

ΞΑΝΘΗ 2011 LADY-GAGAAA

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011





Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή και θα το δεις
δίχως τηλέφωνο ή γράμμα θα βρεθούμε
και δίχως τίποτα να κάνω ή να πεις
μέσα στα δάκρυα της συγγνώμης θα πνιγούμε...

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

 
Αγάπησε με πριν τελειώσουν τα τραγούδια
αγάπησε με πριν τελειώσουν οι μουσικές μου
πριν τελειώσουν οι μέρες μου εδώ
αγάπησε με πριν τα αγγιγματα γίνουν ξένα
πριν πικρύνουν τα φιλιά.

*τις τελευταίες μέρες δεν είμαι καλά / ? /

http://vimeo.com/20445673

Natassa Bofiliou
Λέξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λέξεις λέξεις λέξεις λέξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις λεξεις


Μ-ανιακή αγάπη


Θυμάσαι; 
Πόσο σου άρεσε να με ακούς να πονάω ;  

Και από τότε άρχισες να με πληγώνεις συχνότερα, για να με νιώθεις περισσότερο, υποθέτω!